Nooit moet je me vragenDe eenzaamheid van de kindertijd en de verwondering van de ouderdom, geziene films en gelezen boeken, psychoanalyse, huishoudelijke taken, politiek, wel of niet geloven in God: de korte essays in Nooit moet je me vragen gaan zoals we dat gewend zijn van Ginzburg over alle facetten van het dagelijkse leven, van hoog naar laag, van ernstig naar hilarisch. Ginzburgs toon is onderzoekend, eerlijk, streng en geestig en de essays lezen als paginas uit het