DuivelsklauwHet begon met een geheim, een vloek en een visioen. Het begon waar het eindigde, en het eindigde waar het begon. Jannes verstijfde. Onder de kap zag hij een uitgemergeld gelaat met de vale, asgrauwe kleur van de dood. In de holle kassen priemden twee pekzwarte ogen die hem vijandig aankeken. Nog intenser werd de blik, nog vuriger de ogen: ze fonkelden kwaadaardig, boorden zich in de zijne en hielden hem gevangen. Duivelsklauw? fluisterde een stem.